Zorgen voor de gebroken mens in Ethiopië

Al van jongs af aan had ik het verlangen mensen in Afrika te helpen. Ik zag mezelf al als arts zuidwaarts trekken om daar de mensen te helpen die lijden, zwaar lijden. AIDS, tuberculose, malaria, armoede, enzovoorts… bijna te veel om op te noemen. Hoe kon de westerse wereld dit blijven aanzien? Maar het zou nog vele jaren duren voor ik mijn opleiding en de middelen zou hebben om naar Afrika te trekken.

Addis Abeba
Maar afgelopen jaar vertelde iemand me over een reis van de broeders van St. Jan naar Ethiopië. Deze reis heeft als doel de Zusters van Moeder Theresa te helpen in Dire Dawa, een plaatsje in het oosten van Ethiopië. Ik was direct geïnteresseerd en heb een voorbereidingsweekend meegedaan. Hier hebben we meer gezien over Moeder Theresa en het werk van de zusters in Ethiopië, en hebben kennis met elkaar kunnen maken. De uiteindelijke groep bestaat uit zo’n achttien mensen. Ik heb me aangemeld en vlieg elf juli (de groep is inmiddels al enkele weken in Ethiopië, red.) richting Addis Abeba.

Niets van dat alles
Dit avontuur is meer een missie dan een reis. Liggen aan het strand, gezellig drinken met vrienden, uitslapen, relaxen… niets van dat alles. ’s Ochtends gaan we om 4.40 ons bed uit, waarna de dag vooral zal bestaan uit gebed en zorg voor de armen, die in de zogenoemde compounds leven. Deze compounds zijn een soort barakken waar de mensen met tientallen liggen te wachten op herstel, of vaker, de dood. Hoe mooi zal het zijn om deze mensen een menswaardige dood te gunnen…

Sterven in de goot
Misschien vraag je je af waarom dit gebeurt. Een ziekenhuisbezoek voor mensen in Dire Dawa kost al gauw vijf dollar. Dat geld is er stomweg niet. De zusters van Moeder Theresa vangen de mensen op die er het slechtst aan toe zijn, om te voorkomen dat de mensen sterven in de goot.

’I thirst’
De zusters zijn hier niet in eerste instantie als verpleegster of verpleegkundige, maar als dienaar van de kinderen van God. In elke kapel van de Zusters van Moeder Theresa hangt een groot kruisbeeld met daarnaast: ‘I thirst’ (Ik dorst). Dit is de kreet die Moeder Theresa hoorde, en zij wist dat Hij hiermee de lijdende medemens bedoelde. Jezus woont in iedereen, en haar verlangen ging uit naar het zorgen en dienen van de mensen die lijden.

Alleen lichaamstaal en stil gebed
Deze zomer mag ik, samen met de groep, een maand lang ervaren hoe het is om voor de gebroken mens te zorgen. Verbaal is er geen contact mogelijk met deze Ethiopische lijdende mens, er is alleen lichaamstaal en innerlijk gebed. Veel mooie verhalen zijn er van mensen die dit hebben gedaan, maar zoals je hebt kunnen lezen zijn er ook veel risico’s aan zo’n reis verbonden. Niet alleen de ziekten zoals TBC, malaria en AIDS, maar ook de armoede, hygiëne en infrastructuur komen heel dichtbij te staan. Bidden jullie met ons mee?