Anton op weg naar Pasen

Gisteren liep ik terug naar huis en hoorde in de kerk zware orgeltonen en breed gedragen koralen van Bach. Het koor haalt ook alles uit de kast. De koster is al twee dagen palmtakken aan het verknippen en heeft ook nog eens een indrukwekkende hoeveelheid boekjes van zolder gehaald. Een groep vrijwilligers zal de kerk een uitgebreide poetsbeurt geven, nadat de kinderen hun spel geoefend hebben. Uit allerlei lades komen draaiboeken tevoorschijn voor alle vieringen. En de trein van vergaderingen, besprekingen, stuurgroepen en werkgroepen komt met piepende remmen tot stilstand.

Holy Week
Vooral met dat laatste ben ik natuurlijk bijzonder blij! Hoewel ik stiekem toch wel een beetje een vergadertijger ben is het goed om de komende week alleen maar bezig te zijn met vieren en bezinnen. Want de week van Pasen is een heilige week. In Nederland zeggen we “Goede Week” maar in de rest van de wereld is het toch echt Semana Santa en Holy Week. En waarom ook niet? Het is goed om één week van het jaar eens uitdrukkelijk bezig te zijn met het vieren en beleven van ons geloof.

de planning
Eigenlijk doe ik de komende week de Veertigdagentijd nog eens dunnetjes over. Die tijd is een tijd van “Vasten en meer toeleg op het gebed.” Dus heb ik me voorgenomen om me te bezinnen met een boek van Anselm Grün, over de priesterwijding. Daarnaast probeer ik langer stil te staan bij de Schriftlezingen van de verschillende vieringen. Kortom een tijd van minder vergaderen en van meer bidden. Daar zie ik erg naar uit. Oh, en niet te vergeten: naar de Matthäus Passion!

Het Paastriduum is een tijd van intensief meeleven met Jezus. Weer opnieuw in de bovenkamer, waar Hij zijn Lichaam en Bloed aan ons geeft, voor altijd. Weer opnieuw op Golgotha, waar Hij zijn leven geeft. Niet om zijn schuld maar door mijn schuld, mijn grote schuld. Weer opnieuw de stilte van het graf. Zou het dan over en uit zijn? Weer opnieuw bij het graf, het lege graf...