Banner

Misbruikcrisis

15 april 2010 door Anton ten Klooster

Niet zo heel lang geleden vond ik het jammer dat er weinig aandacht was voor de Kerk. Nu zou ik graag willen dat we iets minder vaak in de krant zouden komen... De economische crisis is nog volop bezig maar Twitter, NOS headlines en andere media hebben het nu vooral over de misbruikcrisis. En terecht.

Al hoor ik nog zo veel verhalen, ik vind het werkelijk onvoorstelbaar dat dit heeft kunnen gebeuren. Maar het is gebeurd. Priesters hebben machteloze kinderen misbruikt, soms zelfs heel vaak. Een paar weken terug hoorde ik op Radio 1 een slachtoffer van misbruik. Hij vertelde heel moedig zijn verhaal, in de meest onterende details. Eén van zijn medestudenten uit die tijd zei toen dat hij nu opeens begrijpt waarom die jongen altijd zo van slag was. Als ik er aan terug denk, word ik nog steeds ontzettend boos. Het kán toch niet waar zijn! Maar het is waar.

Triest
Nu staat de Kerk dus vol in de aandacht. Vooral priesters zijn interessant. Toch wel een gevaarlijk soort mensen, die celibataire mannen. Iedere keer dat iemand die link legt voel ik de pijn in mijn hart. Alsof ik nu ook een potentiële kindermisbruiker ben... Nee. De trieste werkelijkheid is dat er priesters zijn die kinderen misbruiken. En het is nog triester dat ze een klein deel van een veel groter probleem zijn. Amerikaans onderzoek stelt dat 4% van de priesters in de afgelopen 50 jaar kinderen misbruikten. Voor alle andere Amerikaanse mannen gaan ze uit van zo’n 5 tot 10% (bron: Newsweek, april 2010). En dat is een voorzichtige schatting.

Gefaald
Veel mensen zijn geschokt. Ik ook trouwens. Als je priesters, mannen van God, niet meer kunt vertrouwen, wie dan nog wel? Even schokkend is het dat mensen nu bewust er voor kiezen om de Kerk te verlaten. Dat kan ik ze niet kwalijk nemen. Maar ik voel dan wel dat we gefaald hebben. Ik ben deel van die Kerk, ze is me lief. Daarom deel ik nu ook in de pijn die de hele Kerk voelt. Dat is in de eerste plaats de pijn van gelovige mensen die misbruikt werden door geestelijken. Ze werden misbruikt met dezelfde handen waarmee de Mis gevierd werd. Alles in mij wordt boos als ik daar bij stilsta. Wat moet ik er verder nog over zeggen? Wat kan ik nog zeggen?

Anton ten Klooster is diaken en wordt in mei priester gewijd. Anton schrijft op JongKatholiek.nl regelmatig een blog over zijn belevenissen en gedachten in het leven van alledag.

Anton is ook te vinden op Hyves, Twitter en Facebook.