‘Dat voelde echt als de WJD!’

Al die ‘meer dan 70 man’ zitten op zondag 13 februari gezamenlijk in de Fatima-parochie in Amsterdam. Deze Portugese parochie heeft voor een deel voor de grote opkomst gezorgd. Er zijn veel Portugese en Braziliaanse jongeren aanwezig. Deze aanwezigheid wordt door de meesten als leuk en dapper beschouwd, omdat velen van hen geen Nederlands kunnen. En ach, zo zal het op de WJD toch ook zijn?

Niemand onbekend
De WJD-borrel is georganiseerd door en voor jongeren uit bisdom Haarlem-Amsterdam die misschien of zeker weten naar de Wereldjongerendagen in Madrid willen gaan. Gelijktijdig is er ook een borrel in Langedijk, in het noorden van het bisdom. De hele middag is ingericht om meer informatie te geven, maar ook om vast de sfeer te proeven. Overal lopen jongeren in shirtjes met ‘I love WJD’, er is veel te eten en te drinken en op de achtergrond klinkt Spaanse muziek. Deelnemers kunnen luisteren naar jongeren die een getuigenis geven van de vorige Wereldjongerendagen, of workshops volgen die met Spanje te maken hebben.Iedereen draagt een sticker met zijn of haar naam zodat niemand meer onbekend is.

McDonald’s VIPcard
‘Een zaklamp, een sjaaltje, ruilspulletjes, een dagboek.’ Inge (21) pakt voor het oog van iedereen haar Australische WJD-tas uit. Ze is door de organisatie gevraagd om een getuigenis te geven van haar ervaringen in Sydney. De spullen die nu in de tas zitten zijn herinneringen, maar Inge vertelt ook wat erin zat toen ze de tas kreeg. ‘Oh en natuurlijk niet te vergeten, mijn McDonald’s VIPcard!’. De zaal barst in lachen uit. Vol enthousiasme leest Inge even later een stuk voor uit haar dagboek. Een tweede lachsalvo volgt als ze bij het stuk komt waar ze beschrijft hoe Vincent (21) probeerde een kangoeroe na te doen toen ze in een sporthal in het Australische Goulburn waren. Inge besluit haar getuigenis met een emotioneel betoog over waarom de Wereldjongerendagen zo bijzonder waren. Je ziet aan de dromerige blikken en glimlachjes in de zaal wie al eerder geweest zijn en terugdenken aan dat moment.

Workshops
Een paar uur later gaan er heerlijke geuren en Spaanse klanken door de parochie. De workshops ‘tapas maken’ en ‘Spaans leren’ hebben hun vruchten afgeworpen. Sommige jongeren kunnen een paar woorden Spaans en vertellen de anderen er vol enthousiasme over, terwijl ze proeven van de verschillende hapjes die door een stel anderen zijn gemaakt. Intussen worden ze bijgepraat door de mensen die naar Beate Gloudemans (28) van de reisorganisatie hebben geluisterd en nu precies weten hoe de Wereldjongerendagen in Madrid er uit gaan zien. De dorstige mensen gaan naar de bar waar twee dames vrolijk de limonade aanprijzen als ‘een tropische verrassing’.

Krachten bundelen
Voor de echte borrel begint, is er eerst nog een kleine viering. Emma (18) en Victor (29) hebben hun krachten gebundeld met een stel muzikanten en zangers/zangeressen van Braziliaanse afkomst. In korte tijd (een half uur!) hebben ze met elkaar een aantal Engelse en Braziliaanse liederen ingestudeerd. Na een voorzichtige start loopt de viering al snel over van uitbundige saamhorigheid. Er wordt veel geklapt en gezongen waardoor het WJD-gevoel door iedereen heen stroomt.

WJD-gevoel
Na afloop stromen de jongeren van verschillende afkomst naar de bar voor drinken en wat versnaperingen. Je hoort overal kreten van enthousiasme. ‘Het was net als in Australië!’. ‘Dat voelde echt als de WJD!’. ‘Ik weet nu zeker dat ik ga!’. Het doel van de WJD-borrel lijkt zeker geslaagd. Voor de aanwezige jongeren is het aftellen naar de Wereldjongerendagen begonnen!



Meer weten over de reis van bisdom Haarlem naar Madrid? Zie www.jongbisdomhaarlem.nl/wjd.