Marianne beleeft een wel heel vurige Pasen

Het is 21.30 uur en ik zit achterin de kerk. De paasnacht is aangebroken. Als ik om me heen kijk zie ik vrouwen met mooie, lange, gekleurde jurken en mannen netjes in pak meezingen met het lied: “De Heer is waarlijk opgestaan, alleluja”. Iedereen houdt een brandende kaars vast. Ook ik. Straks worden er 15 (!) mensen gedoopt.

Terugblik
Maar eerst even een terugblik op de afgelopen week. Palmzondag is ook hier groot gevierd bij de jongeren. De vrijdag ervoor hadden we een jongerenmis in de Kathedraal en vanuit bijna elke parochie was er tijd gemaakt om een stukje, dans of lied in te studeren. Aan het einde van de H. Mis werden er drank en koekjes verkocht. Natuurlijk gaat het geld naar de Wereldjongerendagen. Iedereen is al druk bezig met het zoeken naar een matje en een slaapzak.

Nacht zonder slaap
Witte Donderdag heb ik bij de blauwe zusters gevierd. Om 18.57 uur kwam ik de kerk binnen en iedereen was wit gekleed. Daar zat ik dan met mijn gekleurde blouse. Na de H. mis was er een aanbidding tot 6.00 uur. Het was een lange nacht, maar ik ben niet in slaap gevallen. Alhoewel, ik moet zeggen dat me bij de kruisweg een paar staties zijn ontgaan. We waren met z’n twintigen en we hebben Jezus bijgestaan tijdens zijn laatste nacht op de olijfberg.

Winkels dicht
Goede Vrijdag was kort maar krachtig. Heb een gat in de dag geslapen en vier boterhammen op. Als dat geen vasten is! Ben op tijd naar bed gegaan en zodra ik mijn kussen voelde, sliep ik als een roos. Het viel mij op dat alle winkels dicht waren. Hier in Suriname is Goede Vrijdag een vrije dag. Er waren weinig mensen op straat. Het leek wel of iedereen zich even terugtrok om stil te staan bij wat Jezus voor ons heeft gedaan.

Vurige Paaswake
En nu is het Stille Zaterdag. Ik zit in de kerk en mijn kaars brandt nog steeds. 15 dopelingen lopen naar voren en omstebeurt worden ze naar het altaar geroepen om gedoopt te worden. Met grote ogen volg ik alles en ik wil niets missen. Totaal onverwacht stoot de zuster mij aan. Terwijl ik langzaam mijn hoofd naar haar toe draai zie ik een grote vlam. Mijn kaars is tegen het papier aangekomen en het papier staat in brand!

Reddingsactie
Een moment blijf ik zitten en de zuster probeert het vuur uit te blazen. Natuurlijk helpt dit voor geen meter. Ik sta op en met mijn arm ver naar voren loop ik als een speer naar buiten. Alle mensen kijken me verschrikt na. Om me heen hoor ik: oooooo en aaaaaa… Als ik buiten ben helpt de wind mij een beetje en blaast het vuur langzaam uit. Ik gooi de kaars op te grond en begin er voor de zekerheid op te stampen. Als ik weer binnenkom en ik naast de zuster plaatsneem, zie ik dat haar schouders op en neer gaan. Ze heeft de slappe lach en kan niet meer ophouden.

Het is 2.30 uur en de dopelingen zijn gedoopt, we hebben heerlijk gegeten en ik lig in bed. Morgen is het weer vroeg dag en zal ik Pasen gaan vieren in Suriname.

Zalig Pasen!